Cando é a Xunta quen te bota da casa

Durante os anos 90 eran habituais en Galicia as imaxes de actos públicos nos que dirixentes da Xunta, en ocasións o propio presidente Fraga, repartían sorrisos e chaves de vivendas erguidas polo Instituto Galego de Vivenda e Solo (IGVS). Eran as coñecidas como "vivendas sociais", pisos construídos na súa gran maioría nas grandes cidades galegas e dunha calidade razoable que acollían a persoas e familias cuxos ingresos económicos non chegaban para mercar unha casa no mercado libre. Carme (nome figurado) foi unha das agraciadas. En 1992 o seu nome foi seleccionado nun daqueles sorteos e adxudicóuselle un piso, tendo en conta factores como a súa condición de divorciada cun fillo ao cargo, daquela de seis anos de idade. Case dúas décadas despois aquela designación que semellaba solucionarlle a vida no que a vivir baixo teito se refire converteuse nun drama sen paliativos.

A piques de cumprir os 50 anos "alguén decidiu que era demasiado vella para traballar", conta en conversa con Praza Pública. "Nin o contínuo despregamento de currículums nin unha interminable rolda de entrevistas deron resultado" e os escasos aforros foron minguando, ata o punto de ser imposible facerlle fronte aos algo menos de 300 euros mensuais da hipoteca que o IGVS xestionou a través da antiga Caixa Galicia. Cando Carme viu que as contas non daban realizou múltiples "intentos de chegar a un acordo co IGVS", pero "este organismo pechoume todas as portas", tamén a de "permanecer na vivenda en réxime de alugueiro, como parece ser que se fixo noutros casos".

Noticia completa: http://praza.com/movementos-sociais/2709/cando-e-a-xunta-quen-te-bota-da-casa/